STATUT

  

ROZDZIAŁ 1 Przepisy ogólne

Art.1

§1. Nazwa Kościoła brzmi: Kościół Wspólnot Chrześcijańskich w Polsce.

§ 2. Dopuszcza się nazwę skróconą Kościoła KWCH.

§3. Kościół KWCH w dalszej części Statutu zwany jest Kościołem KWCH lub Wspólnotą.

Art.2

§ 1. Kościół KWCH działa w oparciu o Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej, Ustawę o Wolności Sumienia i Wyznania, Księgę Prawa Kanonicznego Kościoła Wspólnot Chrześcijańskich i niniejszego Statutu.

§ 2. Księga Prawa Kanonicznego KWCh jest źródłem prawa niezależnym od Statutu i jej zmiana nie powoduje zmiany Statutu Kościoła KWCH.

Art. 3

Siedzibą władz Kościoła KWCH jest miasto Katowice.

Art. 4

§ 1. Przepisy dotyczące zależności jurysdykcji są określone w Księdze Prawa Kanonicznego KWCH.

§ 2. Terenem działalności Kościoła KWCH jest Rzeczypospolita Polska.

Art.5

§ 1. Kościół KWCH posiada osobowość prawną.

§ 2. Osobami reprezentującymi osobowość prawną Kościoła KWCH są:

a/ Biskup – Zwierzchnik Kościoła KWCH.

b/ Biskup Kościoła KWCH.

c/ Administrator Kościoła KWCH.

d/ Kanclerz Kościoła KWCH.

e/ Osoba/y wyznaczona/e Dekretem Biskupa Kościoła KWCH.

ROZDZIAŁ 2 Cele działalności i zasady realizacji

Art.6

§ 1. Kościół KWCH składa się ze wspólnot Kościoła KWCH.

§ 2. Kościół KWCH istnieje, by tworzyć nowe wspólnoty wiary
i wspierać już istniejące.

§ 3. Księga Prawa Kanonicznego KWCH zawiera procedury i zasady zarządzania Kościołem KWCH.

§ 4. Wszyscy Duchowni Kościoła KWCH wraz z ludem świeckim są powołani
do dzielenia się wielowymiarową służbą Ewangelii Jezusa Chrystusa.

§ 5. Kościół KWCH powołany jest, by:

a/ umacniać wszystkie Wspólnoty w uwielbieniu Boga zgodnie z tradycją  
i nauką chrześcijańską.

b/ umacniać wszystkie wspólnoty chrześcijańskie w duchu ekumenizmu.

c/ otoczyć formacją duchową i opieką tych, którzy czują powołanie do służby duszpasterskiej i świeckiej.

Art.7

Kościół KWCH realizuje swoje cele poprzez:

a/ organizowanie zgodnie ze swoją doktryną nabożeństw, obrzędów religijnych
i modlitw.

b/ prowadzenie nauczania indywidualnego i zbiorowego swej doktryny.

c/ organizowania zebrań, odczytów, koncertów i innych spotkań opartych o cele religijne, moralne i edukacyjne.

d/ prowadzenie działalności charytatywnej.

e/ prowadzenie współpracy w duchu ekumenizmu z innymi kościołami
i związkami wyznaniowymi w Polsce jak i poza jej granicami.

f/ współdziałanie dla dobra człowieka i dobra wspólnego.

g/ prowadzenie działalności wydawniczej i medialnej.

h/ prowadzenie i organizowanie działalności kulturalnej i artystycznej.

i/ prowadzenie i organizowanie działalności ewangelizacyjnej.

j/ zbiórkę odzieży, żywności dla najuboższych.

k/ prowadzenie seminarium duchownego dla swoich członków.

l/ posiadanie majątku otrzymanego z ofiar i darów na cele kultu religijnego
i działalności charytatywnej.

ROZDZIAŁ 3 Członkowie Kościoła KWCH

Art.8

W skład Kościoła KWCH wchodzą duchowni oraz świeccy.

Art. 9

§ 1. Członkiem Kościoła KWCH może zostać każda osoba,
która dobrowolnie zaakceptowała doktrynę zawartą w Biblii
 i dobrowolnie złożyła świadectwo wiary.

§ 2. Osoby wstępujące do Kościoła KWCH, a ochrzczone w innej denominacji chrześcijańskiej, nie muszą ponownie przystępować do Sakramentu Chrztu.

§ 3. Osoby wstępujące do Kościoła KWCH, które przyjęły Sakrament Eucharystii w innej denominacji chrześcijańskiej (Komunia Święta, Bierzmowanie, Konfirmacja), nie są zobowiązane do odnawiania Sakramentu Eucharystii.

§ 4. Osoby niepełnoletnie mogą przynależeć do Kościoła KWCH za pisemną zgodą rodziców lub opiekunów prawnych.

Art.10

§ 1. Członkostwo w Kościele KWCH ustaje przez:

a/ zgon fizyczny.

b/ wykluczenie z Kościoła KWCH na podstawie dekretu Biskupa
w porozumieniu i za zgodą Rady Kościoła KWCH.

c/ pisemne oświadczenie o wystąpieniu złożone 

Administratorowi Kościoła KWCH. 

§ 2. Każda osoba przynależąca do Kościoła KWCH ma prawo do dobrowolnego wystąpienia z Kościoła KWCH.

Art.11

Członkowie Kościoła KWCH mają obowiązek życia zgodnie z zasadami jego doktryny i moralności oraz troszczenia się o potrzeby duchowe
i materialne Kościoła KWCH. 

Art.12

§ 1. Członkowie Kościoła KWCH mają prawo do:

a/ udziału w nabożeństwach, obrzędach religijnych.

b/ udziału w zebraniach, spotkaniach wspólnot.

c/ w wyjątkowych sytuacjach prowadzenia nabożeństw Liturgii Słowa Bożego.

§ 2. Pełnoletni członkowie Kościoła KWCH mają ponadto prawo do:

a/ udziału w zgromadzeniu Wspólnoty Kościoła KWCH,
jak i w Konferencjach Generalnych Kościoła KWCH.

b/ bycia wyświęconym na Urząd Duchownego Kościoła KWCH, po przebytym okresie formacyjnym.

Art.13

Członkowie Kościoła KWCH mają równe prawa i obowiązki bez względu na płeć psychofizyczną, rasę, pochodzenie etniczne, stopień sprawności fizycznej i intelektualnej, orientację seksualną i status materialny.

Art.14

Duchowni Kościoła KWCH wyświęcani są wedle zasad i warunków opisanych w Księdze Prawa Kanonicznego KWCH.

Art.15

§ 1. Duchownym Kościoła KWCH może zostać powołana osoba
(kobieta, mężczyzna), która łącznie spełnia następujące warunki:

a/ jest członkiem Kościoła KWCH i przyjęła wszystkie sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego.

b/ ukończyła 21 lat życia.

c/ wykazuje się koniecznymi przymiotami do pełnienia funkcji duchownego:
- zaangażowanie w pracę Wspólnoty Kościoła KWCH, 

- poszerzanie wiedzy z zakresu teologii.

d/ zapisane w Księdze Prawa Kanonicznego KWCH.

§ 2. Duchowny i kandydat na duchownego ma prawo używania tytułów
i noszenia strojów zgodnie z postanowieniami Kościoła KWCH.
§ 3. Święcenia diakonijne, prezbiteratu otrzymane w innych denominacjach zachowują swoją ważność. 

§ 4. Przyjęcie na Urząd Diakona lub Prezbietera duchownego z innej denominacji chrześcijańskiej nastęuje po zatwierdzeniu przez Biskupa Kościoła KWCH i zasięgnięciu opinii Rady Kościoła KWCH. 

§ 5. Duchowny z innej denominacji przyjęty do Wspólnoty Kościoła KWCH może być objęty przewidzianym próbnym okresem formacyjnym.

§ 6. Kandydat na duchownego Kościoła KWCH musi przedstawić zaświadczenie lekarskie od lekarza specjalisty o stanie zdrowia psychcznego
i fizycznego zgodnie z obowiązującym w Kościele KWCH formularzem.
§ 7. Kandydat na duchownego Kościoła KWCH ma obowiązek przedłożyć zaświadczenie o niekaralności.

Art.16

§ 1. Duchowny jest wyświęcony dożywotnio.

§ 2. Duchowny może zostać zwolniony z wykonywania swoich obowiązków jeśli:

a/jego postępowanie lub głoszone poglądy są w oczywisty sposób niezgodne
z doktryną Kościoła KWCH.

b/ rażąco naruszył Statut Kościoła KWCH lub Księgę Prawa Kanonicznego Kościoła KWCH.

c/ odmówił podporządkowania się decyzjom władz zwierzchnich Kościoła KWCH.

§ 3. O odsunięciu duchownego od jego obowiązków decyduje Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH zgodnie z Księgą Prawa Kanonicznego Kościoła KWCH.

§ 4. Duchowny, który ukończył 60 rok życia, może za zgodą Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH złożyć swój urząd w Kościele KWCH.
W takim przypadku przysługuje mu tytuł Kapłana seniora, Biskupa seniora. 

Art.17

Duchowni Kościoła KWCH mają prawo i obowiązek do:

a/ głoszenia doktryny Kościoła KWCH.

b/ organizowania i przewodniczenia obrzędom religijnym.

c/ udzielania sakramentu Chrztu i Eucharystii oraz sakramentaliów.

d/ kierowania życiem duchowym Kościoła KWCH.

e/ organizowania i prowadzenia działalności charytatywnej, 

działalności edukacyjnej, kulturalnej i udzielania wsparcia duchowego.

ROZDZIAŁ 4 ORGANY KOŚCIOŁA KWCH

Art.18

Organami Kościoła KWCH są:

a/ Konferencja Generalna Kościoła KWCH, której przewodniczy Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH.

b/ Rada Kościoła KWCH, w skład której wchodzą:

Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH 

Biskup Kościoła KWCH

Administrator Kościoła KWCH 

Kanclerz Kościoła KWCH

Zadekretowani świeccy członkowie Kościoła KWCH.

c/ Obecność członków na spotkaniach Rady Kościoła KWCH i Obradach Konferencji Kościoła KWCH jest obowiązkowa, a informacja o dacie ich odbywania podawana jest przez Administratora Kościoła KWCH
z miesięcznym wyprzedzeniem lub w trybie natychmiastowym
w sytuacjach nadzwyczajnych. Usprawiedliwenie nieobecności musi zostać potwierdzone na piśmie najpóźniej dzień przed rozpoczęciem obrad.

Art.19

Zasady Konferencji opisane są w Księdze Prawa Kanonicznego KWCH.

Art.20

W Konferencjach udział biorą wszyscy czynni duchowni Kościoła KWCH  jak i Rada Kościoła KWCH.

ROZDZIAŁ 5 WSPÓLNOTY KOŚCIOŁA KWCH

Art.21

Wspólnoty Lokalne są podstawową jednostką organizacyjną Kościoła KWCH, w oparciu o które realizuje on swoje cele.

Art.22

§ 1. Wspólnoty Lokalne tworzy, znosi, określa ich siedzibę oraz zakres terytorialny lub personalny Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH.
Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH powołuje dekretem
Administratora Wspólnoty Lokalnej.

§ 2. Wspólnotę Lokalną tworzy co najmniej 2-3 członków Kościoła KWCH.

§ 3. W przypadku zniesienia Wspólnoty Lokalnej jej majątek przechodzi
na własność Kościoła KWCH.

Art.23

§ 1. Każdy członek Kościoła KWCH należy do jednej Wspólnoty Lokalnej, najbliższej dla miejsca jego zamieszkania.

§ 2. Administrator Wspólnoty Lokalnej prowadzi rejestr członków
Wspólnoty Lokalnej. Raz w roku podczas Konferencji Generalnej Kościoła KWCH uzupełniony rejestr przekazuje Administratorowi Kościoła KWCH
 Art.24

§ 1. Konferencja Generalna Kościoła KWCH odbywa się raz w roku.

§ 2. Konferencję Generalną Kościoła KWCH  zwołuje Administrator Kościoła KWCH.

§ 3. Konferencja Generalna Kościoł KWCH może być zwołana formie wnadzwyczjanej jako Nadzwyczajna Konferencja Kościoła KWCH przez Biskupa Kościoła KWCH, Administratora Kościoła KWCH, Kanclerza Kościoła KWCH.

Art.25

§ 1. Prawo do udziału w Konferencji Generalnej Kościoła KWCH przysługuje każdemu pełnoletniemu członkowi Wspólnoty.

§ 2. Każdy uczestnik Konferencji Generalnej ma prawo do
zgłoszenia wniosków i zapytań.

Art.26

Raz na pięć lat Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH  zwołuje Synod Generalny, w którym biorą udział wszyscy Duchowni Kościoła KWCH, ECCC, Administratorzy, osoby dekretowane oraz zainteresowani członkowie wspólnoty Kościoła KWCH.

ROZDZIAŁ 6 FINANSE I MAJĄTEK KOŚCIOŁA KWCH

Art.27

§ 1. Źródłem dochodów Kościoła KWCH są:

a/ ofiary zebrane podczas nabożeństw;

b/ dochody ze zbiórek publicznych;

c/ darowizny;

d/ zapisy i spadki krajowe i zagraniczne.

e/ subwencje i dotacje od krajowych i zagranicznych instytucji, przedsiębiorstw, organizacji społecznych, wyznaniowych i osób fizycznych.

f/ inne nie wymienione w Statucie źródła.

§ 2. Majątkiem Kościoła zarządza Administrator Kościoła KWCH.

ROZDZIAŁ 7 POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Art.28

§ 1. Zmiany Statutu Kościoła KWCH dokonuje Rada Kościoła KWCH
w większości dwóch trzecich głosów obecnych i głosujących.

§ 2. Prawo do wystąpienia z wnioskiem w sprawie zmiany Statutu przysługuje pełnoprawnemu członkowi Kościoła KWCH.

Art.29

§ 1. Rozwiązanie Wspólnoty Lokalnej następuje  dekretem Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH.

§ 2. Rozwiązanie Kościoła KWCH następuje dekretem Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH  za zgodą 3/5 wszystkich członków Rady Kościoła KWCH.

Art.30

Niniejszy statut KWCH wchodzi w życie z dniem 3 marca 2018 roku.

Niniejszy Statut został jednomyślnie uchwalony, przyjęty i podpisany przez Radę Kościoła. 


  

KSIĘGA PRAWA KANONICZNEGO

  

KSIĘGA I

ZASADY OGÓLNE

Kan. 1 - Kanony tego Kodeksu dotyczą jedynie Kościoła KWCH.

Kan. 2 - Kanon powstaje z chwilą jego uchwalenia. Uzyskując jednocześnie moc prawną.

Kan. 3 - Kanonom podlegają członkowie Kościoła KWCH.

§ 1. W sposób autentyczny ustawy interpretuje prawodawca.

§ 2. Interpretacja autentyczna dokonuje się w formie komentarza do kanonu lub w formie wyroku sądowego lub aktu administracyjnego w poszczególnej sprawie.

Kan. 4 - Kanony należy rozumieć według własnego znaczenia słów, rozważanego w tekście i kontekście. Jeśli pozostają ono wątpliwe i niejasne, należy uwzględnić miejsca paralelne, gdy takie są, cel i okoliczności kanonu oraz myśl prawodawcy.

Kan. 5 - Tylko ten zwyczaj wprowadzony przez Kościół KWCH posiada moc prawa, który został zatwierdzony przez prawodawcę.

Kan. 6 - Dekrety wydawane są przez Biskupa Zwierzchnika Kościoła dla całego Kościoła KWCH.

Kan. 7 - Akt administracyjny - nakaz czy reskrypt - może być wydany przez Administratora Kościoła KWCH.

§ 1. Akt administracyjny winien być rozumiany zgodnie z właściwym znaczeniem słów i powszechnie przyjętym sposobem mówienia. W przypadku wątpliwości akty dotyczące sporów, zagrożenia lub wymierzenia kary, ograniczające prawa osoby lub naruszające czyjeś prawa nabyte albo przeciwne kanonowi z korzyścią dla osób prywatnych - podlegają ścisłej interpretacji; wszystkie inne - szerokiej.

§ 2. Akt administracyjny nie powinien być rozciągany na inne przypadki poza wyraźnie wymienionymi.
§ 3. Akt administracyjny ma być wydany na piśmie. Dotyczy to także wykonania tego aktu, jeśli jest przewidziany wykonawca.
§ 4. Wykonawca aktu administracyjnego, któremu powierzono samo wykonanie nie może odmówić wykonania tego aktu, chyba że oczywistym jest, że ten akt byłby nieważny albo że na skutek innej ważnej przyczyny nie może on trwać.

Kan. 8 - Przez poszczególny dekret należy rozumieć akt administracyjny, wydany przez Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH, w którym zgodnie
z przepisami prawa zostaje podjęta określona decyzja.

Kan. 9 - Dekret ma być wydany na piśmie, z podaniem, jeśli zawiera decyzję, przynajmniej ogólnej motywacji.

Kan. 10 - Powiadomienie o dekrecie ma miejsce, jeżeli osoba, dla której jest przeznaczony, prawnie wezwana po odbiór dekretu lub wysłuchanie jego treści, nie mając słusznego powodu nie stawiła się albo odmówiła złożenia podpisu.
Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH ustosunkowuje się do otrzymanej prośby lub rekursu w ciągu jednego miesiąca.

Kan. 11 - Przez reskrypt należy rozumieć akt administracyjny wydany na piśmie przez Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH, którym - zgodnie z jego naturą udziela się przywileju, dyspensy czy innej łaski.

Kan. 12 - Przywilej, czyli łaska udzielona dla pożytku pewnych osób, fizycznych lub prawnych, szczególnym aktem, może być przyznany przez ustawodawcę oraz przez władzę wykonawczą, której prawodawca dał taką władzę.

§ 1. Przywilej ustaje z upływem czasu lub po wyczerpaniu przypadków, dla których został udzielony.

Kan. 13 - Dyspensa, czyli rozluźnienie prawa czysto kościelnego
w poszczególnym wypadku, może zostać udzielona przez tych, którzy posiadają władzę wykonawczą w granicach ich kompetencji. Może to czynić tylko Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH dla duchowego dobra.

Kan. 14 – Podstawą formalno-prawną organizacji Kościoła KWCH jest jego Statut i niniejsza Księga Prawa Kanonicznego Kościoła KWCH.

§ 1. Statut określa cel, zarząd i sposoby działania.

§ 2. Przepisy Statutu ustanowione i promulgowane mocą władzy ustawodawczej kierowane są przepisami kanonów.

Kan. 15 - Przez chrzest człowiek zostaje wcielony do Kościoła Chrystusowego
i staje się w nim osobą z obowiązkami i prawami.

§ 1. Osoba, która ukończyła osiemnaście lat, jest pełnoletnia; poniżej tego wieku małoletnia.

§ 2. Osobie pełnoletniej przysługuje pełne wykonywanie jej uprawnień.

§ 3. W wykonywaniu swoich uprawnień osoba małoletnia podlega władzy rodziców lub opiekunów prawnych.

Kan. 16 – Jurysdykcja Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH rozciąga sie na cały kraj. 

W poszczególnych miejscach, gdzie gromadzą i tworzą sie wspólnoty pod jurysdykcją Kościoła ustanawiani są prezbiterzy, którym podlegają wierni danego obszaru. 

Kan. 17 - Osobami prawnymi w Kościele KWCH jest tylko zarejestrowany
w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Kościół Wspólnot Chrześcijańskich w Polsce KWCH.

Kan. 18 – Kościół KWCH reprezentują, działając w jego imieniu, Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH, Biskup Kościoła KWCH, Administrator Kościoła KWCH, Kanclerz Kościoła KWCH.

Kan. 19 - Akt prawny jest ważny jeśli był dokonany przez zdolną do tego osobę oraz były w nim zawarte wszystkie jego istotne elementy konstytutywne
i zostały wypełnione formalności oraz warunki wymagane przez prawo do ważności aktu.

Kan. 20 - Ci, którzy otrzymali święcenia, służą całej wspólnocie.

Kan. 21 Biskup Zwierzchnik jest jedynym przełożonym Kościoła KWCH
 i posiada pełną władzę wykonawczą.

Kan. 22 - Władza rządzenia dzieli się na ustawodawczą, wykonawczą
i sądowniczą.

§ 1. Władza ustawodawcza to Rada Kościoła KWCH.
Strukturą formalno - prawną Kościoła jest Rada Kościoła, a szczegóły dotyczące jej działalności opisuje Statut Kościoła. W skład Rady Kościoła wchodzą
z Urzędu:

a.  J.E. Ksiądz Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH,

b. J.E. Ksiądz Biskup Kościoła KWCH,

c. Administrator Kościołą KWCH,

d. Kanclerz Kościoła KWCH,

e. Duchowni Kościoła KWCH.

z nominacji:
a. osoby dekretowane z racji pełnionych funkcji,
b. członkowie Kościoła powołani przez Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH  dekretem (niefunkcyjni).

§2.Władza wykonawcza to:
a. Biskupi Kościoła KWCH;

b. Administrator Kościoła KWCH;

c. Kanclerz Kościoła KWCH;

d. Prezbiterzy Kościoła KWCH

§3. Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH dekretem powołuje na Urząd Administratora i Kanclerza Kościoła KWCH.

§4. Do obowiązków Administratora Kościoła KWCH należy:
a. wspieranie w pracy Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH;

b. wydawanie dekretów Administracyjnych zgodnie z prawem kanonicznym Kościoła KWCH;

c. reprezentowanie Kościoła KWCH;

d. wydanie dekretu stwierdzającego rezygnację Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH z urzędu;

e. w przypadku śmierci lub trwałej niezdolności do pełnienia urzędu Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH do momentu wyboru przez Radę Kościoła KWCH nowego pełni obowiązki administracyjne;

f. raz w roku zwołuje Konferencję Generalną Kościoła KWCH.

§5. Do obowiązków Kanclerza Kościoła KWCH należy:
a. wspieranie w pracy Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH;

b. prowadzenie korespondencji Kościoła KWCH;

c. reprezentowanie Kościoła KWCH;

d. przygotowanie wzorów dokumentów Kościoła KWCH;

§ 6. Władza sądownicza to Sąd Biskupi.
a. Urząd Sędziego Sądu Biskupiego można powierzyć osobie, która nie pozostaje we Wspólnocie Kościoła;
b. powierzenie Urzędu Kościelnego temu, kto nie posiada wymaganych prawem przymiotów jest nieważne;
c. przedmiotem postępowania sądowego przed Sądem Biskupim są czyny zagrożone karą w rozumieniu niniejszej Księgi, a dekrety ogólne wydawane przez kompetentną władzę mogą określać inne czyny podlegające karze zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej Księdze;
d. Sąd Biskupi działający w ramach Kościoła KWCH rozpoznaje sprawy dotyczące rzeczy duchowych i związanych z duchowymi, a także osobami powołanymi na Urząd w Kościele KWCH;
e. Sąd kościelny rządzi się Kanonami określonymi w niniejszej Księdze;
f. każdy sąd ma prawo prosić o pomoc inny sąd celem instancji sprawy lub celem zawiadomienia o aktach;
g. ustrój sądownictwa określa dekret ogólny kompetentnej władzy ale właściwej terytorialnej wspólnoty, przy zachowaniu zasad określonych Kanonami niniejszej Księgi;
h. sądownictwo powinno być conajmniej dwuinstancyjne. Jednakże w przypadku możliwości powołania sądów dwóch instancji, należy w ustawie wydanej przez kompetentną władzę przewidzieć możliwość odwołania się
od wyroku wydanego przez sąd biskupi

§ 7. Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH może powołać na Urząd Tłumacza zaprzysiężonego Kościoła KWCH osobę, która jest członkiem Kościoła KWCH, spełniającą określone wymagania.

Kan. 23 - Urząd kościelny można ważnie otrzymać tylko przez powierzenie.

Kan. 24 - Powierzenie urzędu kościelnego dokonuje się poprzez kompetentną władzę – Radę Kościołą KWCH.

Kan. 25 - Każde powierzenie urzędu ma być dokonane na piśmie.

Kan. 26 - Wszystkie czynności wyborców powinny być zaprotokołowane przez pełniącego funkcję protokolanta i podpisane przez nich. Protokół należy przechowywać w archiwum.

Kan. 27 - O wyborze należy od razu powiadomić wybranego, który powinien
w ciągu 24 godzin, licząc od powiadomienia, oznajmić Radzie Kościoła KWCH, czy przyjmuje wybór lub nie; inaczej wybór nie osiąga skutku.

Kan. 28 - Elekt po przyjęciu wyboru i jego zatwierdzeniu otrzymuje Urząd Biskupa Elekta.

Kan. 29 - Urząd kościelny traci się:

po upływie wyznaczonego czasu, 

po osiągnięciu określonego prawem wieku, 

na skutek rezygnacji, 

przeniesienia, 

usunięcia, a także pozbawienia.

Kan. 30 - Temu, kto utracił urząd przez osiągnięcie wyznaczonego wieku albo przez przyjętą rezygnację, można przyznać tytuł seniora.

Kan. 31 - Utrata urzędu po upływie określonego czasu lub po osiągnięciu wieku emerytalnego następuje w momencie wydania pisemnego dekretu przez Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH lub Administratora Kościoła KWCH. 

Kan. 32 - Z urzędu zostaje ktoś usunięty dekretem Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH lub dekretem administracyjnym wydanym zgodnie
z przepisami prawa przez Administratora Kościoła KWCH.

Kan. 33 - Mocą samego prawa zostaje usunięty z urzędu kościelnego:

§1. kto utracił stan duchowny;

§2. kto publicznie odstąpił od wiary lub wspólnoty z Kościołem KWCH.

KSIĘGA II

WSPÓLNOTA

Kan. 34 – Kościół KWCH jest Kościołem Wspólnot.

Kan. 35 - Z ustanowienia Bożego w Kościele KWCH są duchowni oraz świeccy.

Kan. 36 - Wszyscy członowie wspólnoty są równi, co do godności i działania, bez wględu na płeć, rasę czy orientacje seksualną, na skutek czego każdy, zgodnie z własną pozycją i zadaniem współpracuje w budowaniu Ciała Chrystusowego.

§ 1. Wspólnota ma prawo przedstawiać Biskupowi i kapłanom swoje potrzeby, zwłaszcza duchowe, jak również swoje życzenia. Ma prawo otrzymywać pomoce od swoich pasterzy z duchowych dóbr Kościoła KWCH, zwłaszcza zaś Słowa Bożego i sakramentów.

Kan. 37 - Poszczególnym Wspólnotom przysługuje prawo sprawowania kultu Bożego zgodnie z doktryną Kościoła KWCH.

Kan. 38 – Członkowie Wspólnoty Kościoła KWCH są wolni od jakiegokolwiek przymusu w wyborze swojego stanu życia.

Kan. 39 - Nikomu nie wolno bezprawnie naruszać dobrego imienia, które ktoś posiada ani też naruszać prawa każdej osoby do ochrony własnej intymności.

Kan. 40 - Wspólnota ma obowiązek zaradzić potrzebom Kościoła KWCH, aby posiadał środki konieczne do sprawowania kultu, prowadzenia dzieł apostolstwa oraz miłości, a także do tego, co jest konieczne do godziwego utrzymania Biskupów i Kapłanów.

Kan. 41 – Kościół KWCH ma obowiązek, a zarazem własne i wyłączne prawo kształcenia tych, którzy są przeznaczeni do kapłaństwa.

Kan. 42 – Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH powołuje Seminarium Duchowne KWCH z dwuletnim  programem kształcenia w oparciu
o formację duchową.
Kan. 43 - Rektora seminarium powołuje Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH. Rektor sprawuje opiekę merytoryczną nad procesem kształcenia studentów. Opiekę duchową sprawuje kierownik duchowy powołany dekretem przez Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH na wniosek rektora seminarium.

Kan. 44 - Do seminarium przyjmuje rektor seminarium biorąc pod uwagę przymioty ludzkie i moralne, duchowe i intelektualne kandydatów, ich zdrowie fizyczne i psychiczne.

§ 1. Kandydaci do seminarium muszą mieć ukończone 21 lat.
Przedstawiają dokumenty potwierdzające przyjęcie sakramentów wtajemnicznia chrześcijańskiego .

§ 2. Formacja przygotowuje do pasterskiej posługi w Kościele KWCH.

§ 3. Relegowania z seminarium może dokononać Biskup Zwierzchnika Kościoła KWCH lub Rektor seminarium Kościoła KWCH.

§ 4. Osoba, która zostaje relegowana z seminarium (niezależnie od przyczyn), nie ma możliwości ponownego rozpoczęcia formacji seminaryjnej.

Kan. 45 - Formacja ma charakter filozoficzno-teologiczno-psychologiczny. 

Kan. 46 – Każdy duchowny jest inkardynowany do Kościoła KWCH
 i podlega jurysdykcji Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH.

Kan. 47 - Duchowni mają obowiązek okazywania szacunku i posłuszeństwa swemu Biskupowi Zwierzchnikowi Kościoła KWCH.

Kan. 48 - Duchowni powinni prowadzić życie zgodne z Ewangelią i doktryną Kościoła KWCH.

Kan. 49 - Duchowni noszą strój kościelny.

§1. w trakcie sprawowania Liturgii:

koszula z koloratką, toga oraz stuła.

§2. poza Liturgią oraz reprezentując Kościół KWCH na zewnątrz:

koszula z koloratką.

Kan. 50 - Duchowni swoją postawą powinni godnie reprezentować Kościół KWCH.

Kan. 51 - Święcenia raz ważnie przyjęte nigdy nie tracą ważności. Jednakże duchowny może utracić stan duchowny:

§1. przez prawomocny wyrok sądowy za umyślnie popełnione lub dekret stwierdzający nieważność święceń wydany przez Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH;

§2. przez karę wydalenia nałożoną zgodnie z przepisami prawa.

Kan. 52 – Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH sprawuje pieczę nad całym terytorium Polski.

Kan. 53 – Biskupi Kościoła KWCH , którzy z Bożego postanowienia są następcami Apostołów, przez namaszczenie Duchem Świętym są ustanawiani
w Kościele KWCH pasterzami, nauczycielami i kapłanami sprawującymi święte obrzędy. Biskup powinien:

§1. odznaczać się niezachwianą wiarą, dobrymi obyczajami, pobożnością, pasterską mądrością, roztropnością , jak również pozostałymi przymiotami, które czynią go odpowiednim do wypełniania powierzonego mu urzędu;

§2. dobrej opinii;

§3. przynajmniej trzydziestu pięciu lat życia.

Kan. 54. Objęcie Urzędu Biskupa Kościoła KWCH następuje po przez przyjęcie  sakry w obecności duchowieństwa i ludu.

Kan. 55 – Biskup Kościoła KWCH troszczy się o wszystkich wiernych powierzonych jego pieczy, bez względu na ich wiek, pozycję, narodowość, płeć, rasę czy orientację seksualną.

Kan. 56 – Biskup Kościoła KWCH otocza troską kapłanów.

Kan. 57 - Biskup Kościoła KWCH popiera powołania do różnych posług. Czuwa nad tym, by do dyscypliny kościelnej nie wkradły się nadużycia, zwłaszcza w zakresie posługi słowa, sprawowania sakramentów, jak również zarządzania dobrami.

Kan. 58 – Raz na pięć lat Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH zwołuje synod, którego celem jest zbadanie aktualnej sytuacji Kościoła KWCH, szczegółowe sprawozdanie oraz wytyczenie kierunków działań na przyszłość.

Kan. 59 - Synod jest zebraniem kapłanów oraz przedstawicieli wspólnot Kościoła KWCH.

Kan. 60 - Powołanie Wspólnoty Lokalnej i jej zniesienie lub dokonywanie w niej zmian należy do wyłącznej kompetencji Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH.

Kan. 61 - Administrator Wspólnoty zostaje powołany dekretem Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH .

Kan. 62 – Administrator Wspólnoty musi posiadać święcenia kapłańskie, odznaczać się zdrową nauką i dobrymi obyczajami, gorliwością pasterską.

Kan. 63 - Do funkcji powierzonych Administratorowi Wspólnoty należą: 

§1. udzielanie chrztu;

§2. sprawowanie sakramentu Eucharystii; 

§3. konfirmowanie osobom znajdującym się w niebezpieczeństwie śmierci;

§4. udzielanie Wiatyku i namaszczenia chorych; 

§5. asystowanie przy zawieraniu małżeństw i błogosławieniu małżeństw;

§6. prowadzenie pogrzebów;

Kan. 64 – Administrator Wspólnoty prowadzi księgi:

ochrzczonych, małżeństw, zmarłych oraz inne. 

Kan. 65 – Każda Wspólnota powinna mieć własną pieczęć i archiwum.

Kan. 66 – Kościół KWCH ma obowiązek i wrodzone prawo przepowiadania Ewangelii wszystkim narodom, niezależnie od jakiejkolwiek ludzkiej władzy, także z zastosowaniem właściwych sobie środków społecznego przekazu.

Kan. 67 - Ludzie nie mogą być przez nikogo zmuszani do przyjęcia wiary wbrew własnemu sumieniu.

Kan. 68 - Duchowni Kościoła KWCH mają prawo wszędzie głosić Słowo Boże.

Kan. 69 - Wśród różnych form głoszenia szczególne miejsce zajmuje homilia. Stanowi ona część samej Liturgii i jest zarezerwowana kapłanowi lub diakonowi.

Kan. 70 - Wyznanie wiary według formuły Kościoła KWCH składają wszyscy członkowie wspólnoty.

Kan. 71 - Zadanie uświęcania wypełnia Kościół KWCH po przez świętą liturgią, która też jest sprawowaniem kapłańskiego urzędu Jezusa Chrystusa.

Kan. 72 - Zadanie uświęcania wykonują najpierw biskupi, kapłani, diakoni.
Kan. 73 - W misji uświęcania uczestniczą świeccy po przez dawanie świadectwa wiary w codziennym życiu. 

KSIĘGA III

SAKRAMENTY

Kan. 74 - Sakramenty Nowego Testamentu, ustanowione przez Chrystusa
i powierzone Kościołowi KWCH, jako czynności Chrystusa i Kościoła, są znakami oraz środkami, poprzez które wyraża się i wzmacnia wiara, oddawana jest Bogu cześć i dokonuje się uświęcenie człowieka.

Kan. 75 - Nikt nie może być ważnie dopuszczony do innych sakramentów, dopóki nie przyjął chrztu.

§ 1. Sakramenty chrztu, Eucharystii bądź Konfirmacji tak łączą się ze sobą, że są wymagane do pełnego wtajemniczenia chrześcijańskiego.

§ 2. Kapłani nie mogą odmówić sakramentów tym, którzy właściwie o nie proszą i są odpowiednio przygotowani.

§ 3. Kapłan powinien brać oleje święte od Biskupa Kościoła KWCH
 i w odpowiednim miejscu starannie je przechowywać.

Kan. 76 - Chrzest jest ważnie udzielany jedynie przez obmycie w prawdziwej wodzie z zastosowaniem koniecznej formy słownej.

Kan. 77 - Chrztu udziela się bądź przez zanurzenie, bądź przez polanie.

Kan. 78 - Jeśli dziecko lub dorosły znajduje się w niebezpieczeństwie śmierci może być ochrzczony.

Kan. 79 - Przyjmujący chrzest powinien mieć, jeśli to możliwe, świadka chrztu.

Kan. 80 - Konfirmacja umacnia i zobowiązuje świeckich, by słowem i czynem byli świadkami Chrystusa oraz szerzyli wiarę i jej bronili.

Kan. 81 - Konfirmacja jest udzielana przez biskupa. Dokonywana jest ona przez namaszczenie krzyżma na czole przez nałożenie ręki i wypowiedzenie wymaganych słów.

§ 1. Krzyżmo używane podczas Konfirmacji powinno być konsekrowane przez Biskupa Kościoła KWCH.

Kan. 82 - Konfirmowanemu powinien towarzyszyć świadek.

Kan. 83 - Nazwiska osób Konfirmowanych należy zapisać w księdze chrztu.

Kan. 84 - Najważniejszym sakramentem jest Eucharystia.

§ 1. Wspólnota gromadzi się w jedno, pod przewodnictwem biskupa lub kapłana.

Kan. 85 - Kapłan może sprawować Liturgię Słowa i Stołu za kogokolwiek, zarówno za żywych, jak i za zmarłych.

Kan. 86 - Obowiązek i prawo zanoszenia Eucharystii chorym na sposób Wiatyku mają duchowni Kościoła KWCH.

Kan. 87 - Każdy ochrzczony i Konfirmowany powinien być dopuszczony do Sakramentu Ołtarza.

Kan. 88 - Dzieci można dopuścić do Konfirmacji, gdy posiadają wystarczające rozeznanie i są dokładnie przygotowane oraz mają ukończone 9 lat życia.

Kan. 89 - Wierni znajdujący się w niebezpieczeństwie śmierci, powinni być umocnieni Komunią Świętą na sposób Wiatyku.

Kan. 90 - Eucharystia powinna być sprawowana z chleba i wina gronowego,
do którego należy dodać trochę wody.

Kan. 91 - Eucharystię można sprawować w każdym miejscu, gdzie gromadzi się wspólnota, zawsze jednak z zachowaniem godności miejsca. 

Kan. 92 - W sakramencie pokuty wierni wyznają grzechy, wyrażają za nie żal
i postanawiają poprawę. Przez rozgrzeszenie im udzielone otrzymują od Boga odpuszczenie grzechów.

Kan. 93 - Praktykowana jest  ogólna spowiedź w trakcie nabożeństwa oraz indywidualna na prośbę penitenta.

§ 1. Absolucja wielu równocześnie penitentów jest możliwa bez uprzedniej indywidualnej spowiedzi.

§ 2. Miejscem przyjmowania spowiedzi jest każde miejsce zapewniające dyskrecje i intymność.

Kan. 94 - Kapłan w stawianiu pytań powinien postępować roztropnie i dyskretnie, uwzględniając stan i wiek penitenta oraz powstrzymywać się od pytania o nazwisko wspólnika w grzechu.

Kan. 95 - Jeśli spowiednik nie ma wątpliwości co do dyspozycji penitenta, a ten prosi o rozgrzeszenie, nie należy go odmawiać ani odkładać.

Kan. 96 - Tajemnica sakramentalna jest nienaruszalna; dlatego nie wolno spowiednikowi słowami lub w jakikolwiek inny sposób i dla jakiejkolwiek przyczyny w czymkolwiek zdradzić penitenta.

Kan. 97 - Każdy wierny ma prawo wyznać swoje grzechy, wybranemu przez siebie spowiednikowi, także innego obrządku.

Kan. 98 - Namaszczenie chorych to powierzenie Chrystusowi cierpiącemu
i uwielbionemu chorych, ażeby ich podtrzymał i zbawił.
Namaszczenia chorych udziela się przez namaszczanie olejem.

§ 1. Każdy kapłan może nosić ze sobą olej konsekrowany, ażeby w razie konieczności mógł udzielić sakramentu namaszczenia chorych.

§ 2. Namaszczenia chorych można udzielić członkowi wspólnoty, który znajdzie się w niebezpieczeństwie śmierci, choroby lub starości.

Kan. 99 - Kapłaństwo to powołanie, dar, zadanie nauczania, uświęcania
i kierowania wspólnotą.

Kan. 100 - Święceniami są: biskupstwo, kapłaństwo i diakonat.

§ 1. Są one udzielane przez nałożenie rąk i modlitwę konsekracyjną.

§ 2. Święceń należy udzielać podczas Eucharystii.

§ 3. Na święcenia powinni być zapraszani duchowni oraz cała wspólnota, ażeby jak najliczniej uczestniczyli w ich udzielaniu.

Kan. 101 - Szafarzem święceń jest Biskup Kościoła KWCH.
Główny konsekrator może do konsekracji biskupiej dobrać sobie dwóch biskupów konsekrujących. 

Kan. 102 - Kandydata do kapłaństwa i diakonatu wyświęca Biskup Kościoła KWCH .

Kan. 103 – Święcenia kapłańskie są ważnie przyjęte przez mężczyznę lub kobietę, którzy otrzymali wszystkie sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego.

Kan. 104 - Kapłaństwa można udzielać tylko tym, którzy ukończyli dwudziesty pierwszy rok życia i posiadają wystarczającą dojrzałość.

Kan. 105 - Wszyscy kandydaci do jakichkolwiek święceń obowiązani są odprawić rekolekcje w ustalonym miejscu i w określony sposób.

Kan. 106 - Do dopuszczenia do święceń wymagane są następujące dokumenty:

§1. zaświadczenie o należycie odbytej formacji,

§2 zaświadczenie o przyjęciu święceń,

3 świadectwo chrztu i konfirmacji,

§4. świadectwa ślubu i zgoda żony lub męża,

§5. akt zgonu żony lub męża.

Kan. 107 - Po udzieleniu święceń należy w specjalnej księdze zapisać nazwiska poszczególnych wyświęconych, nazwisko Biskupa Kościoła KWCH, a także miejsce i datę udzielenia święceń.

§ 1. Biskup udzielający święceń każdemu wyświęconemu wydaje autentyczne świadectwo otrzymanych święceń.

Kan. 108 - Małżeństwo to relacja pomiędzy mężczyzną i kobietą, a związek to dowolna relacja między osobami, bez względu na ich płeć. Tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury do dobra małżonków, do zrodzenia i wychowania potomstwa, wzajemnej opieki i troski.

Kan. 109 - Małżeństwo mogą zawrzeć wszyscy. Do wyjątków należą:

§ 1. małżeństwo osoby, którą wiążą nie rozerwane naturalne obowiązki wobec innej strony lub wobec dzieci, wynikające z poprzedniego związku;

§ 2. małżeństwo małoletnich, bez wiedzy rodziców albo wobec ich uzasadnionego sprzeciwu.

§ 3. nie udziela się nigdy dyspensy od przeszkody pokrewieństwa
i powinowactwa w linii prostej oraz w drugim stopniu linii bocznej.

Kan. 110 - Nie może zawrzeć ważnego małżeństwa mężczyzna przed ukończeniem szesnastego roku życia i kobieta przed ukończeniem czternastego roku.

Kan. 111 - Małżeństwa są ważne wobec Kościoła KWCH, które zostają zawarte przed Jego duchownym.

Kan. 112 - Zawarte małżeństwo winno być odnotowane w księgach ochrzczonych, w których zapisany jest chrzest małżonków.

Kan. 113 - Z ważnego małżeństwa powstaje między małżonkami węzeł, może być on jednak rozwiązany z uzasadnionych przyczyn.

Kan. 114 - Za dzieci prawego pochodzenia uważa się poczęte lub urodzone w małżeństwie, ale i poza nim.

Kan. 115 - Małżonkowie mają obowiązek i prawo zachowania współżycia małżeńskiego, chyba że usprawiedliwia ich zgodna z prawem przyczyna.

Kan. 116 – Rozwiązanie małżeństwa jest rozpatrywane indywidualnie przed Sądem Biskupim.

Kan. 117 - Konsekracji i poświęceń mogą dokonywać Biskup oraz kapłani.

§ 1. Błogosławieństw może dokonywać każdy kapłan.

§ 2. Egzorcyzmy nad opętanymi sprawuje biskup i kapłani.

Kan. 118 – Każdy zmarły powinien otrzymać pogrzeb kościelny.

§ 1. Kościół KWCH zaleca grzebanie ciał zmarłych, ale nie zabrania kremacji.

§ 2. Jeśli tylko prawo tego nie zabrania, każdemu wolno wybrać cmentarz pogrzebania.

Kan. 119 – Nikt nie może być pozbawiony pogrzebu z modlitwą kapłana.

Kan. 120 - Ślub to jest świadoma i dobrowolna obietnica uczyniona Bogu, mająca za przedmiot dobro możliwe i lepsze.

Kan. 121 - Przysięga to jest wezwanie imienia Bożego na świadka prawdy; może być składana tylko zgodnie z prawdą, rozwagą i sprawiedliwością.

Kan. 122 - Kościół bądź kaplica oznacza miejsce święte przeznaczone dla oddawania czci Bogu, dla pożytku jakiejś wspólnoty lub grupy wiernych, którzy się w nim zbierają, jednej lub kilku osób fizycznych.

Kan. 123 - Dzień, w którym czczona jest tajemnica paschalna, na podstawie tradycji apostolskiej powinien być obchodzony w całym Kościele KWCH, jako najdawniejszy nakazany dzień świąteczny. 

Kan. 124 - W dni świąteczne Kościoła KWCH, zachęca się wiernych do udziału w Eucharystii oraz od powstrzymania się, od wykonywania tych prac
i zajęć, które utrudniają oddawanie Bogu czci, przeżywanie radości właściwej dniowi Pańskiemu oraz korzystanie z należnego odpoczynku duchowego
i fizycznego.

KSIĘGA IV

KARY

Kan. 125 - Kościół KWCH posiada własne prawo wymierzania sankcji karnych członkom wspolnoty popełniającym przestępstwo.

Kan. 126 - Sankcjami karnymi w Kościele KWCH są:

§1. kary poprawcze czyli cenzury,

§2. kary ekspiacyjne.

Kan. 127 - Suspensa może być stosowana jedynie do duchownych. Zabrania wykonywania wszystkich lub niektórych uprawnień lub zadań związanych
z urzędem.

§ 1. Temu, którego postępowanie powoduje zgorszenie lub poważne naruszenie porządku publicznego, można także udzielić nagany w sposób dostosowany do szczególnych warunków osoby i faktu.

Kan. 128 - Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH wszczyna postępowanie sądowe lub administracyjne celem wymierzenia lub deklaracji kary, gdy uznał, że ani braterskim upomnieniem, ani naganą, ani też innymi środkami pasterskiej troski nie można w sposób wystarczający naprawić zgorszenia, wyrównać naruszonej sprawiedliwości i doprowadzić do poprawy winnego.

Kan. 129 – Oskarzonemu przysługuje apelacja lub rekurs od wyroków sądowych lub dekretów wymierzających lub deklarujących jakąkolwiek karę
i ma skutek zawieszający.

Kan. 130 - Kto postacie konsekrowane porzuca albo w celu świętokradczym zabiera lub przechowuje, podlega karze.

Kan. 131 - Kto stwierdzając lub przyrzekając coś wobec Kościoła KWCH  dopuszcza się krzywoprzysięstwa, powinien być ukarany sprawiedliwą karą.

Kan. 132 - Kto w publicznym widowisku, w kazaniu, w rozpowszechnionym piśmie albo w inny sposób przy pomocy środków społecznego przekazu, wypowiada bluźnierstwo, poważnie narusza dobre obyczaje albo znieważa religię lub Kościół KWCH bądź wywołuje nienawiść lub pogardę, powinien być ukarany sprawiedliwą karą.

Kan. 133 - Kto stosuje przymus fizyczny wobec Biskupa Kościoła KWCH, podlega karze.

Kan. 134 - Kto stosuje przymus fizyczny wobec kapłana powinien być ukarany sprawiedliwą karą.

Kan. 135 - Powinien być sprawiedliwie ukarany, kto okazuje nieposłuszeństwo Biskupowi Kościoła KWCH i po upomnieniu trwa w nieposłuszeństwie.

Kan. 136 - Kto profanuje rzecz świętą ruchomą czy nieruchomą powinien być ukarany sprawiedliwą karą.

Kan. 137 - Spowiednik, który narusza bezpośrednio tajemnicę sakramentalną na mocy prawa, podlega karze przeniesienia do stanu świeckiego.

Kan. 138 - Kto fałszywie donosi Biskupowi Kościoła KWCH o przestępstwie, podlega karze.

Kan. 139 -  Kto składa Biskupowi Kościoła KWCH inne oszczercze doniesienie o przestępstwie lub w inny sposób narusza czyjeś dobre imię, ma być ukarany sprawiedliwą karą.

Kan. 140 - Kto popełnia zabójstwo albo siłą lub podstępem porywa lub zatrzymuje Biskupa, bądź go okalecza czy poważnie rani, powinien być ukarany.

Kan. 141 - Przedmiotem postępowania sądowego są:

§1. dochodzenie lub obrona uprawnień osób fizycznych lub prawnych albo stwierdzenie faktów prawnych;

§ 2. przestępstwa w tym, co dotyczy wymierzenia lub deklaracji kary.

Kan. 142 - Sąd Biskupi kieruje się swoim własnym Regulaminem. 

Biskup Kościoła KWCH rozstrzyga:

§1. sprawy sporne:

a. węzła święceń;

b. węzła małżeńskiego,

§2. sprawy karne:

a. o przestępstwa, które mogą pociągnąć za sobą karę wydalenia ze stanu duchownego;

b. o wymierzenie lub deklarację kary.

Kan.143 – Biskup Kościoła KWCH podlega wszystkim kanonom prawa.
W przypadku złamania prawa przez Biskupa Kościoła KWCH Administrator Kościoła KWCH na wniosek Rady kościoła KWCH kieruje sprawę do zbadania przez Sąd Biskupi.

Kan. 144 – Kosciół KWCH posiada dokumentację prowadzonych działań.

§ 1. Prowadzona dokumntacja przechowywana jest w archiwmum.

§ 2. Archiwum powinno być zamkniete, a klucz do archiwum powinien posiadać Biskup Zwierzchnika Kościoła KWCH i Administrator Kościoła KWCH.

§ 3. Kościół posiada wykaz inwentarza w postaci katalogu dokumentów znajdujących się w archiwum.

Kan. 145 – Kościół KWCH używa pieczęci, których wzór jest przechowywany
w rejestrze wzorów pieczęci Kościoła Wspólnot Chrzescijanskich w Polsce.

Kan. 146 – Kościół posiada swoją stronę internetową oraz może prowadzić działalność formacyjno - informacyjną w wybranych mediach społecznosciowych.

Kan. 147 -  Powyższy tekst kanonów prawa został przyjęty przez Radę Kościoła KWCH  obowiązuje wszystkich jego członków od daty podpisania. 


  

REGULAMIN SĄDU BISKUPIEGO

  

ROZDZIAŁ I.
POSTANOWIENIA OGÓLNE

Art. 1. Zasady i postanowienia zawarte w niniejszym Regulaminie określają strukturę Sądu
Biskupiego, kompetencje poszczególnych urzędów i osób oraz normy szczegółowe regulujące przebieg procesu kanonicznego i właściwą organizację pracy.

Art. 2. Nominacja osób duchownych i świeckich, sprawujących urzędy w Sądzie Biskupim, należy do Biskupa Zwierzchnika KWCH. Powierzenie urzędu jest dokonywane na piśmie, powołaniem poprzez dekret Biskupa. Sędziowie i pracownicy sądu wykonują powierzone obowiązki non profit.

ROZDZIAŁ II. 

POSTANOWIENIA REGULUJĄCE PRZEBIEG PROCESU KANONICZNEGO

 

Art. 3. Strona pozwana w każdym czasie może zapoznać się z treścią skargi powodowej w siedzibie Sądu Biskupiego. W wyjątkowych przypadkach strona zamieszkała poza granicami kraju może wraz z wezwaniem do zawiązania sporu otrzymać kopię skargi powodowej lub sumaryczne przedstawienie istoty skargi. 

Art. 4. Wezwania sądowe i powiadomienia o dekretach należy wysyłać listem poleconym za potwierdzeniem odbioru lub w inny najpewniejszy sposób.

Art. 5. Przesłuchania stron i świadków odbywają się w siedzibie Sądu Biskupiego lub w innym stosownym miejscu. W sytuacjach uzasadnionych, przewodniczący Sądu deleguje strony lub świadka do odebrania od nich zeznań.

Art. 6. Liczba świadków przedstawionych do udziału w procesie powinna być ograniczona do 8 osób, z zachowaniem roztropności i troski o odkrycie prawdy dotyczącej związku sprawy.
Art. 7. Strony mogą zapoznać się z treścią akt sprawy tylko w czasie publikacji. Wolno im wtedy robić notatki, ale nie mogą żądać kopii dokumentów, ani fotografować akt sądowych (np. telefonem komórkowym lub innym rejestratorem).

Art. 8. Przy publikacji akt, przed ich udostępnieniem, strony winny złożyć zobowiązanie, że:
-  nie naruszą substancji akt;

-  nie dokonają na nich żadnych adnotacji;

- nie wykorzystają informacji uzyskanych podczas publikacji poza kościelnym procesem sądowym.

Art. 9. Także pracownikom Sądu nie wolno bez zezwolenia Biskupa Zwierzchnia:
-  wynosić poza Sąd akt sądowych i innych dokumentów urzędowych;

- sporządzać odpisów i fotokopii akt sądowych, celem przekazania stronom lub innym osobom.
 

ROZDZIAŁ III.
ORGANIZACJA PRACY W SĄDZIE BISKUPIM

Art. 10. Sąd Biskupi czynny jest w zależności od potrzeb.

Art. 11. Pracownicy Sądu Biskupiego powinni:

-  punktualnie rozpoczynać i kończyć swoją pracę;

-  w godzinach pracy zajmować się załatwianiem spraw urzędowych;

-  używać telefonu i urządzeń biurowych tylko w sprawach urzędowych.

ROZDZIAŁ IV.
PRZEPISY KOŃCOWE

Art. 12. Regulamin Sądu Biskupiego wchodzi w życie z dniem 3 marca 2018 roku.

Art. 13. Wszelkie wątpliwości, związane z interpretacją i stosowaniem Regulaminu rozstrzyga oraz konieczne zmiany wprowadza Administrator i Kanclerz Kościoła KWCH.

Niniejszy Regulamin Sądu Biskupiego zatwierdzony został podczas Konferencji Generalnej Kościoła KWCH.


+Krzysztof Nieciąg

Biskup  Zwierzchnik KOŚCIOŁA KWCH.

 

   

 STATUT SEMINARIUM DUCHOWNEGO 

  

ROZDZIAŁ I

ZASADY OGÓLNE

§1. Seminarium Duchowne Kościoła Wspólnot Chrześcijańskich w Polsce erygowane zostało dekretem. 

§2. Seminarium prowadzi proces kształcenia w formie osobistej i e-learningowej. Wykłady i zajęcia odbywają sie w kaplicy urządzonej zgodnie z wymogami liturgicznymi i sztuki sakralnej, aby w ten sposób ułatwić alumnom głębsze przeżywanie tajemnic Bożych. 

§3. Do dyspozycji seminarzystów jest biblioteka. 

§4. Seminarium posługuje się własną pieczęcią podłużną z napisem: Seminarium Duchowne Kościoła Wspólnot Chrześcijańskich w Polsce
 oraz pieczęcią okrągłą z insygniami biskupimi i napisem w otoku: Seminarium KWCH. 

§5. Seminarium kieruje się normami wydanymi i zatwierdzonymi przez Konferencję Generalną i Biskupa Zwierzczhnika Kościoła KWCH.

§6. Pełną władzę nad Seminarium we wszystkich sprawach posiada Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH. 

§7. W załatwianiu wszystkich spraw Seminarium jest reprezentowane przez Rektora. 

§8. Seminarium korzysta z pomocy duchowej i materialnej członków Wspólnoty.

ROZDZIAŁ II

STRUKTURA SEMINARIUM

§9. Bezpośrednim przełożonym Seminarium jest Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH , który czuwa nad prawidłowym przebiegiem wychowania i kształcenia
w Seminarium, może brać udział w sesjach pedagogicznych i naukowych wychowawców i profesorów, czuwa nad formacją alumnów oraz poznaje ich powołanie, charakter i należyty postęp w przygotowaniu do kapłaństwa. 

§10. Biskup Zwierzchnik Kościoła KWCH określa wszystko, co jest konieczne lub wskazane do należytego kierownictwa i rozwoju Seminarium oraz czuwa, aby wydane przez niego przepisy były wiernie zachowywane. 

§11. Do Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH należy wybór Rektora, którego obowiązki określa Księga Prawa Kanonicznego Kościoła KWCH.

§12. Biskup Zwierzchnik Kościoła zgodnie z Księgą Prawa Kannicznego Kościoła KWCH powołuje również kierownika duchownego seminarium.

ROZDZIAŁ III

REKTOR

§13. Na czele Seminarium stoi Rektor powoływany na to stanowisko dekretem Biskupa Kościoła KWCH. Rektor reprezentuje Seminarium na zewnątrz. 

§14. Rektor jest bezpośrednio odpowiedzialny za całokształt życia seminaryjnego, które organizuje w porozumieniu z Biskupem Kościoła KWCH. 

§15. Rektor koordynuje prace zespołu wykładowców i wychowawców w zakresie spraw naukowo-wychowawczych. 

§16. Rektor zwołuje konferencje z udziałem Biskupa Zwierzchnka Kościoła KWCH i wszystkich profesorów oraz przewodniczy obradom. 

§17. Rektor troszczy się o to, aby formacja alumnów przebiegała zgodnie z zasadami określonymi przez Kościół KWCH. 

§18. Rektor przechowuje i strzeże pieczęć seminaryjną. 

§19. Rektor przesyła do Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH dokumenty dotyczące alumnów przed otrzymaniem przez nich święceń diakonatu. 

§20. W przyjmowaniu kandydatów do Seminarium i relegowaniu alumnów
z Seminarium Rektor powinien kierować się odnośnymi przepisami prawa
i dyrektywami Biskupa Zwerzchnika Kościoła KWCH. Usunięcie alumna następuje w formie pisemnej.

§21. Rektor powinien pilnie badać dobrą intencję alumnów, ich zdolność moralną
i intelektualną, zdrowie fizyczne i psychiczne oraz zdolność do znoszenia trudów kapłańskich i do wykonywania obowiązków duszpasterskich.
Dla poznania osobistych kwalifikacji alumnów Rektor powinien często sam
z alumnami rozmawiać oraz chętnie wysłuchiwać oraz pilnie rozważać opinie
i uwagi innych profesorów i lekarzy. 

§22. Przed dopuszczeniem alumna do święceń diakonatu i prezbiteratu Rektor przedkłada Biskupowi Zwierzchnikoi Kościoła KWCH dane o rozwoju intelektualnym i duchowym, opinie, zaświadczenia oraz świadectwo lekarskie o stanie zdrowia kandydata. 

§23. Rektor powinien zatroszczyć się o regularne spotkania modlitewne lub dni skupienia dla wykładowców i alumnów celem doskonalenia procesu wychowawczego. 

ROZDZIAŁ IV

KIEROWNICY DUCHOWNI I SPOWIEDNICY

§24.  Kierownicy duchowni powinni posiadać kwalifikacje, które określają każdego z nich jako mistrza życia wewnętrznego. 

§25.  Kierownicy duchowni są odpowiedzialni za formację duchową alumnów. Wprowadzają ich w świat życia wewnętrznego, ukazując bogactwa duchowości
i sposoby ich przyswajania. 

§26.  Kierownicy duchowni powinni być do stałej dyspozycji alumnów, aby im umożliwić kontakt i rozmowy. 

§27. Kierownicy duchowni, związani ścisłą tajemnicą dotyczącą treści przeprowadzonych rozmów z alumnami, nie zabierają głosu w sprawie dopuszczenia do święceń lub ich wstrzymania, nie wydają też opinii o alumnach.

§28.  Kierownicy duchowni kierują modlitwami i wspólnymi ćwiczeniami duchownymi (m.in. dniami skupienia, rekolekcjami itp.). Oni też czuwają nad jednolitym stosowaniem kryteriów w rozeznawaniu powołania alumnów przez odpowiedzialnych za ich formację wewnętrzną. 

§29. Kierownikiem duchowym, nie może być mianowana osoba, która pełni funkcje zwierzchnie w Kościele KWCH.

ROZDZIAŁ V

PROFESOROWIE

§30. Seminarium powinno mieć profesorów w zależności od wykładanych dyscyplin i programu nauczania. 

§31. Wszyscy profesorowie powinni być należycie przygotowani do swych zadań przez praktykę pedagogiczno-pastoralną i studia specjalistyczne.

§32. Profesorowie powinni odznaczać się uzdolnieniami pedagogicznymi oraz znać metody dydaktyczne. W tym celu mają udoskonalać swoje przygotowanie naukowe przez stałą lekturę nowych wydawnictw, częste kontakty z ludźmi nauki oraz uczestnictwo w spotkaniach naukowych. 

§33. Profesorowie i prowadzący wykłady w Seminarium podlegają bezpośrednio Rektorowi w zakresie swoich obowiązków.

§34. W wypełnianiu swych obowiązków profesorowie powinni się uważać również za prawdziwych wychowawców alumnów, stąd też niech troszczą się nie tylko o to, aby im przekazać wiedzę, lecz także wpływają na ich właściwą formację duchową. Wszyscy profesorowie powinni dawać dobry przykład chrześcijańskiego
i kapłańskiego życia. 

§35. Profesorowie powinni zawsze zwracać uwagę na ścisłą i harmonijną współpracę z Rektorem i innymi wychowawcami, gdyż od tego zależy w dużym stopniu rezultat formacji alumnów. Jedność wychowawców nie tylko umożliwia odpowiednią realizację programu, ale jest budującym przykładem i konkretnym wprowadzeniem we wspólnotę kościelną. 

ROZDZIAŁ VI

ALUMNI

§36. Kandydaci do kapłaństwa (alumni) powinni mieć prawą intencję, zdolność duchową, moralną i intelektualną, odpowiednie zdrowie fizyczne i psychiczne oraz zdolność do znoszenia trudów kapłańskich i wykonywania obowiązków duszpasterskich. 

§37. Do Seminarium mogą być przyjęci tylko tacy kandydaci, którzy są przekonani
o swoim powołaniu i których przymioty fizyczne, psychiczne, intelektualne
i duchowo-moralne pozwalają spodziewać się, że w przyszłości będą godnie pełnić posługę kapłańską. 

§38. Wstępne rozpoznanie przymiotów kandydatów dokonuje się na podstawie osobistej rozmowy z Biskupem Zwierzchnikiem Kościoła KWCH i Rektorem Seminarium w oparciu o treść złożonych dokumentów, badanie lekarskie i egzamin wstępny, który ma stwierdzić ogólne przygotowanie intelektualne kandydatów. 

§39. Do Seminarium przyjmowani mogą być mężczyźni i kobiety, którzy ukończyli 21 rok życia, ale tylko kandydaci, którzy uzyskali świadectwo ukończenia szkoły średniej oraz których usposobienie i nastawienie woli daje nadzieję, iż na zawsze oddadzą się na wyłączną służbę Kościoła KWCH. 

§40. Kandydaci ubiegający się o przyjęcie do Seminarium powinni przedłożyć Rektorowi: 

· prośbę o przyjęcie z podaniem motywów swej decyzji, 

· świadectwo chrztu i bierzmowania lub komfirmacji,

· odpis aktu urodzenia, 

· ksero świadectwa ukończenia szkoły średniej, 

· zgodę małżonka lub małżonki, 

· świadectwo lekarza specjalisty o stanie zdrowia fizycznego i psychicznego.

§41. Okres formacji seminaryjnej jest czasem wytężonej pracy nad sobą i dojrzewania osobowości każdego z kandydatów. Przygotowanie do kapłaństwa odbywa się w ścisłym powiązaniu z następującymi stopniami przewidzianymi przez Kościół KWCH: 

· po uroczystości przyjęcia w poczet alumnów Seminarium otrzymują stosowny dokument potwierdzający rozpoczęcie nauki w Seminarium; 

· po miesiącu alumni otrzymują posługę lektoratu uprawniającą do czytania słowa Bożego – Ewangelii podczas zgromadzenia liturgicznego
i zobowiązującą do pełniejszego umiłowania Pisma Świętego;

· po drugim roku alumni otrzymują koszulę z koloratką, togę, które powinny być dla nich świadomym i czytelnym znakiem wyboru Boga i Jego spraw oraz przyjmują święcenia diakonatu i otrzymują posługę akolitatu, dzięki której stają się nadzwyczajnymi szafarzami Komunii św;

· po trzecim roku alumni wyrażają publicznie swoją wolę służenia Bogu
i ludziom w kapłaństwie i przyjmują święcenia kapłańskie wchodząc
w przymierze z Chrystusem Najwyższym Kapłanem, któremu nieodwołalnie ofiarują siebie w darze; 

§42. Alumni są zobowiązani do poznania i przestrzegania zasad wychowawczych, które mają ułatwić formację osobowości kapłańskiej, stworzyć warunki do zdobywania wiedzy i kształtowania życia we wspólnocie. 

§43. Dla upewnienia się o posiadaniu przez alumna potrzebnego zdrowia psychicznego, poza specjalnymi badaniami lekarskimi, jest on zobowiązany poddać sie testom psychologicznym zatwierdzonym przez Biskupa Kościoła KWCH. 

ROZDZIAŁ VII

FORMACJA SEMINARYJNA

§44. Formacja do kapłaństwa w Seminarium trwa dwa lata. Z ważnych względów duszpasterskich może być ona skrócona dekretem Biskupa Zwerzchnika Kościoła KWCH po zaciąnięciu opinii Rektora. 

§45. Fundamentem wszelkiej formacji kandydatów do kapłaństwa jest formacja ludzka. Najpierw kandydat ma być dobrym człowiekiem a potem kapłanem.

§46. W całokształcie formacji seminaryjnej rolę podstawową pełni formacja duchowa, której celem jest przygotowanie alumnów do godnego posługiwania w kapłaństwie. Formacja ta dokonuje się przez kształtowanie w alumnach umiejętności trwania w zażyłej i nieustannej łączności z Ojcem przez Chrystusa
w Duchu Świętym. Dzięki tej formacji alumni powinni stać się dojrzałymi ludźmi, prawdziwymi chrześcijanami i gorliwymi kapłanami. 

§47. Ośrodkiem formacji duchowej przyszłych kapłanów powinna być zawsze osoba Jezusa Chrystusa, Najwyższego i jedynego Kapłana. 

§48. Seminarium powinno być szkołą modlitwy. Odpowiedzią na wezwanie Chrystusa: „zawsze należy się modlić i nigdy nie ustawać” jest duch modlitwy. 

§49. Pragnienie poznania i naśladowania Chrystusa zobowiązuje alumnów do stałej lektury Pisma Świętego, a także innej literatury. 

§50. Proces formacji duchowej alumnów powinien opierać się na samowychowaniu. Każdy alumn powinien mieć poczucie odpowiedzialności za swój postęp duchowy i wykorzystanie prowadzących do niego środków, jakie udostępnia Seminarium oraz jego przełożeni.

ROZDZIAŁ VIII

FORMACJA INTELEKTUALNA

§51. Istotnym elementem przygotowania do kapłaństwa jest formacja intelektualna, mająca na celu zdobycie przez alumnów odpowiedniej wiedzy humanistycznej
i filozoficzno-teologicznej, niezbędnej dla wypełniania przyszłych zadań duszpasterskich. Studium nauk humanistycznych jest konieczne do właściwego wypełniania posługi kapłańskiej we współczesnym środowisku społeczno-kulturowym. Z kolei studium filozofii jest niezbędne dla zrozumienia istotnej zależności, która istnieje pomiędzy duchem ludzkim a prawdą. Studium teologii natomiast umożliwia wnikanie wierzącego rozumu w słowo, które Bóg skierował do człowieka w Chrystusie. 

§52. Zapleczem naukowym dla studentów Seminarium jest biblioteka naukowa. 

§53. Całej formacji kapłańskiej w Seminarium powinien przyświecać cel duszpasterski, którym jest przygotowanie prawdziwych duszpasterzy na wzór Chrystusa Nauczyciela, Kapłana i Pasterza. 

§54. Systematyczną wiedzę dotyczącą przyszłych zadań duszpasterskich otrzymują alumni na wykładach z teologii pastoralnej, katechetyki, homiletyki i liturgiki.

§55. Oprócz wykładów z teologii pastoralnej i przedmiotów pokrewnych alumni gorliwie biorą udział w ćwiczeniach praktycznych z homiletyki, katechetyki
i liturgiki. 

§56. Alumni zainteresowani pracą na misjach mogą w czasie wakacji – za zgodą Biskupa Zwierzchnika Kościoła KWCH – odbywać praktyki w krajach misyjnych – zawsze pod opieką i w porozumieniu z misjonarzami miejsca. 

§57. Przed święceniami diakonatu wymagane jest przeprowadzenie badania kanonicznego. 

ROZDZIAŁ IX

URLOPY, REZYGNACJA 

LUB USUNIĘCIE ALUMNA 

Z SEMINARIUM

§58. Alumn Seminarium może w czasie studiów i formacji do kapłaństwa poprosić
o urlop dziekański, który na określony czas udziela mu Rektor Seminarium. 

§59. Decyzja o odejściu z Seminarium może być podjęta przez samego alumna, który doszedł do przekonania, że nie jest na swoim miejscu. 

§60. Decyzję o odejściu alumna z Seminarium mogą podjąć także przełożeni, którzy stwierdzą, że alumn nie odpowiada stawianym mu wymaganiom. Gdy zachodzi konieczność usunięcia alumna z Seminarium, Rektor powiadamia o tym Biskupa Kościoła KWCH. 

§61. Natychmiast mają być usunięci z Seminarium alumni, którzy uchybili dobrym obyczajom lub wierze. Przyczyną do usunięcia alumna z Seminarium są: 

· publiczne negowanie wiary lub przejście do innej religii niechrześcijańskiej;

· wyraźny brak zintegrowanej osobowości sugerujący chorobę psychiczną; 

· brak koniecznej wiedzy; 

· skazanie prawomocnym wyrokiem za przestępstwa seksualne i przeciw życiu i zdrowiu innych; 

· nieposłuszeństwo Biskupowi Kościoła KWCH lub Rektorowi. 


Niniejszy Statut został przyjęty, zatwierdzony i podpisany podczas Konferencji Generalnej Kościoła KWCH przez Biskupa Kościoła, Duchownych i Radę Kościoła KWCH.

"Bracia:
Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój.
Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani w jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich."

Z Listu Pawła Apostoła do Efezjan 4; 1-6.

Jimdo

You can do it, too! Sign up for free now at https://jimdo.com/